Ημερ Δημ.: 11/03/2012
Από τα swaps του Σημίτη στα χαλκευμένα στοιχεία της ΕΛ.ΣΤΑΤ., στους Γερμανούς και τις δηλώσεις Παπανδρέου Παπακωνσταντίνου για Τιτανικό, οι κυβερνητικές επιλογές είχαν ολέθρια αποτελέσματα, υποστηρίζει ο ανεξάρτητος Βουλευτής.
Με το αξίωμα όταν η αδικία γίνεται νόμος, η έρευνα και η αντίσταση είναι καθήκον , ο ανεξάρτητος βουλευτής Παναγιώτης Κουρουμπλής εξελίσσεται σε μοναχικό και ασυμβίβαστο ανακριτή στην Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής που αναζητά την αλήθεια με τα στατιστικά στοιχεία της ΕΛ.ΣΤΑΤ. για το έλλειμμα του 2009.
Χωρίς επιτελεία και υποστηρικτικές ομάδες, αποστασιοποιημένος πλήρως από το ΠΑΣΟΚ, εξετάζει σχολαστικά κάθε μάρτυρα δηλώνοντας ότι όταν η κοινωνία απαιτεί να αποδοθεί η αλήθεια και να αναλάβουν τις ευθύνες τους πολιτικές ή και ποινικές όσοι συνειδητά ή ασυνείδητα έβλαψαν τη χώρα , κανείς δεν δικαιούται να υπερασπίζεται κομματικά χαρακώματα.
Γιατί τόσο σκληρή γραμμή στην Εξεταστική Επιτροπή για τα στοιχεία της ΕΛ.ΣΤΑΤ;
Δεν είναι σκληρή η γραμμή. Όλοι είμαστε μάρτυρες της σκληρής, μαρτυρικής πραγματικότητας που βιώνει η συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού. Δεν έχω πειστεί για την αξιοπιστία των διαδικασιών που έφεραν το έλλειμμα στο 15,8%. Εάν υποθέσουμε ότι ήταν στο 13,6%, όπως ορίστηκε τον Μάρτιο του 2010, με τον περιορισμό κατά πέντε μονάδες που έγινε μέσα στο έτος, θα άγγιζε το 8,5%. Δηλαδή θα βρισκόμασταν κάτω από το ψυχολογικό όριο του 10%. Ξεκινώντας όμως από τη βάση του 15,8%, βρεθήκαμε στο 10,2%. Εάν, ακόμα, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ στις 5 Οκτωβρίου του 2009 κήρυττε τη χώρα σε έκτακτη κατάσταση και δεν άφηνε τα πράγματα να εξελίσσονται καταστροφικά μέχρι τον Ιούνιο του 2010, ίσως και το έλλειμμα του 2009 να περιοριζόταν κάτω από το 10%, αντί του 12,7%. Μπορεί να υποστηρίξει κάποιος ότι σε αυτή την περίπτωση η κατάσταση δεν θα ήταν διαφορετική, καθώς και οι συνέπειές της για την κοινωνία και τη χώρα; Υπάρχουν έντονα και αδήριτα ερωτηματικά που απαιτούν σοβαρές και τεκμηριωμένες εξηγήσεις.
Η επιστολή του προέδρου της ΕΛ.ΣΤΑΤ. Ανδρέα Γεωργίου στον Πόουλ Τόμσεν αποκαλύπτει τις προθέσεις της κυβέρνησης Παπανδρέου;
Η συγκεκριμένη επιστολή καθιστά υπόλογο τον κ. Γεωργίου και μόνο αυτόν.
Ζητήσατε από τον Πρόεδρο της Βουλής την αποπομπή του Ανδρέα Γεωργίου από την ΕΛ.ΣΤΑΤ. Ο ίδιος δηλώνει ότι δεν έχει τέτοια αρμοδιότητα βάσει του Κανονισμού της Βουλής. Γιατί το κάνατε;
Ο πολιτικός προϊστάμενος της ΕΛ.ΣΤΑΤ. είναι η Βουλή και ο Πρόεδρός της. Ο κ. Φ. Πετσάλνικος με ενημέρωσε ότι πρέπει το θέμα να παραπεμφθεί στην Κοινοβουλευτική Επιτροπή θεσμών και Διαφάνειας και στην Επιτροπή Οικονομικών, όπερ και έπραξα.
Τελικά, το swap του 2001 του Κώστα Σημίτη αποδεικνύεται καταστροφικό για τη χώρα;
Η ένταξη των swaps των 5 δισ. ευρώ, η αναταξινόμηση των 17 ΔΕΚΟ χωρίς μελέτες και ο τρόπος υπολογισμού των υπερτιμολογημένων αναλώσιμων χρεών των νοσοκομείων γεννούν έντονα ερωτηματικά ως προς το πώς έγιναν οι υπολογισμοί, τη μεθοδολογία που ακολουθήθηκε, καθώς και την αιτία που δεν έτυχαν της επεξεργασίας του διοικητικού συμβουλίου της ΕΛ.ΣΤΑΤ. Θεωρώ πάντα περίεργη και τη λειτουργία του γενικού διευθυντή της Eurostat κ. Radermacher. Μέσα από την κοινοβουλευτική βάσανο της Εξεταστικής Επιτροπής θα αποφλοιωθούν οι συγκεκριμένες επιλογές και πρωτοβουλίες και θα υποστούν την απαραίτητη δοκιμασία.
Έχετε πειστεί από τις εξηγήσεις που έχουν δώσει οι πρώτοι μάρτυρες στην Εξεταστική ότι έπρεπε να ενταχθούν στα στατιστικά στοιχεία οι δαπάνες αυτές;
Δεν έχω πειστεί. Διερευνώ μαζί με τους συνάδελφους και είμαι βέβαιος ότι θα εντοπίσουμε τα τυχόν λάθη και τις τυχούσες σκοπιμότητες που έχουν εμφιλοχωρήσει στην υπόθεση αυτή. Όταν η κοινοβουλευτική λειτουργία δεν υπακούει σε κομματικές σκοπιμότητες μπορεί να οδηγήσει σε απαντήσεις.
Τελικά τι ήταν πιο καταστροφικό, τα στοιχεία της ΕΛ.ΣΤΑΤ. ή οι τότε δυσφημιστικές δηλώσεις των Γιώργου Παπανδρέου και Γιώργου Παπακωνσταντίνου περί διεφθαρμένων Ελλήνων και Τιτανικού;
Το καθένα έπαιξε τον αρνητικό του ρόλο και όλα μαζί πιστεύω ότι το μόνο που δεν έκαναν ήταν να βοηθήσουν την Ελλάδα.
“Άστεγος” κομματικά από τον Ιούνιο του 2011 μέχρι πότε;
Έχοντας στη φαρέτρα μου ένα πλούσιο λικέρ εμπειριών, όπως προκύπτει από την παρουσία μου στην πολιτική ζωή, μπορώ να πω ότι δεν αισθάνομαι άστεγος γιατί πολιτικά και ιδεολογικά παραμένω πιστός στις ίδιες αρχές και αξίες. Εργάζομαι για ευρύτερες κοινωνικές, προοδευτικές και πατριωτικές συνεργασίες.
Αντιμνημονιακός φανατικά από το Μεσοπρόθεσμο μέχρι τώρα συνεχώς, τα διλήμματα Παπανδρέου- Βενιζέλου -Παπαδήμου περί χρεοκοπίας δεν σας έφεραν ποτέ σε δίλημμα;
Αρκεί να διατηρεί κανείς επαφή με την κοινωνική πραγματικότητα για να διαπιστώσει ότι οι πολιτικές επιλογές των τελευταίων κυβερνήσεων οδήγησαν την κοινωνία σε πλήρη χρεοκοπία. Οι ελληνικές κυβερνήσεις όφειλαν να μετατρέψουν σε όπλο τους τον εκβιασμό των δανειστών. Στις τοποθετήσεις των κ.κ. Παπαδήμου, Παπανδρέου, Σαμαρά και Βενιζελου, αναγκάστηκα να τους αποστείλω το διάγγελμα του Ελ. Βενιζέλου, δύο μήνες πριν από τη χρεοκοπία του 1932, στο οποίο σημείωνε ο Εθνάρχης ότι ακόμα και αν δεν πάρουμε τα δάνεια που ζητούμε από το εξωτερικό, η Ελλάδα δεν επρόκειτο να καταστραφεί. Η σημερινή ηγεσία εκπέμπει μονίμως το εκβιαστικό, τρομοκρατικό μήνυμα ότι πρέπει να φτωχύνει ο ελληνικός λαός για να μη φτωχύνουν οι δανειστές μας. Ποτέ δεν μπήκα σε ένα τέτοιο δίλημμα.
ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΡΙΣΤΕΡΑ
“Τιμώ τη συνέπεια του Τσίπρα”
Η αντιμνημονιακή φωνή της ΔΗΜ.ΑΡ. του Φώτη Κουβέλη πόσο διαφορετική είναι από αυτή του ΣΥΡΙΖΑ του Αλέξη Τσίπρα;
Μπροστά σε αυτή τη βάναυση κρίση που δολοφονεί ψυχές και σκοτώνει όνειρα, η Αριστερά δεν μπορεί να είναι αμήχανη ούτε να προτάσσει τη λογιστική των ποσοστών της. Εκτιμώ και τους δύο δημόσιους άνδρες. Τιμώ όμως την επιλογή και τη συνέπεια με την οποία ο Α. Τσίπρας εργάζεται για τη συνεννόηση των συλλογικών εκφράσεων του ευρύτερου χώρου και τη συγκρότηση μιας κοινωνικής, εναλλακτικής, πατριωτικής, αναπτυξιακής κυβερνητικής πρότασης.
Σχόλια